Nu is het echt bijna zover!!!

Vanmorgen moest ik ter controle een half uurtje aan de monitor gaan liggen. We hebben dus een half uurtje naar ons ventje zijn hartje en zijn schopjes kunnen luisteren. Alles was mooi in orde, en er waren nog geen voorweeën te zien.

Nu het zo dichterbij komt ben ik echt serieus in tweestrijd. Langs de ene kant kan het niet snel genoeg gaan, en wil ik ons ventje kunnen vasthouden, kussen, knuffelen. Ik ben ook benieuwd hoe zo’n jongensbaby van ons twee er gaat uit zien. Gaat hij op Emma lijken, of gaat hij er helemaal anders uit zien.

Maar langs de andere kant heb ik er ook schrik voor, zeker toen we vanmorgen in het ziekenhuis een redelijk vers babytje onophoudelijk hoorden huilen. Gaat onze zoon het ons ook weer zo moeilijk maken, gaat hij ons ook blanke nachten bezorgen de eerste maand? Gaat hij ook zo moeilijk tevreden te stellen zijn overdag… Ik ben niet de enige die met zo’n schrik zit… Ik denk dat iedereen die een moeilijke baby heeft gehad met deze zorgen zit. En je kan uiteindelijk niet veel doen dan afwachten en hopen, en je maar voor ogen houden dat iedere baby anders is…

De grote zus is in ieder geval zwaar aan het aftellen. Vorige week heeft ze samen met ons een mooi knuffeldoekje uitgekozen om aan haar broer te geven als ze voor het eerst op bezoek komt. Ze heeft dat doekje al iedere dag vast gehad, ik denk dat ik het al moet gaan uitwassen voordat de bevalling daar is 😉 Ik kijk er zo naar uit om die eerste kennismaking tussen broer en zus te zien!

Advertenties

Al 1 week voorbij

Er is al 1 ganse week van mijn bevallingsrust om!!! Die is gewoon voorbij gevlogen. Als de rest ook zo snel gaat gaan, dan ben ik straks weer aan het werk voor ik het goed en wel door heb.

Dat die week zo snel gegaan is, komt natuurlijk wel door het prachtige weer en het aangename gezelschap van Emma die werkelijk waar een engeltje is geweest de hele week!

Afgelopen maandag zijn we nog op controle geweest bij de gyneacologe. Alles zat nog potdicht en goed hoog, dus normaal gezien zit hij er nog wel even, maar je weet natuurlijk nooit hé…

In mijn nopjes

Ik ben echt in mijn nopjes. Gisteren heb ik mijn laatste dag gewerkt.

Vandaag heb ik adres-etiketjes geplakt op de enveloppen van de geboortekaartjes. De waslijn heeft buiten de hele dag vol gehangen met kleertjes en spulletjes van de baby.

Echt een aanval van nestelen dus… Ik geniet er met volle teugen van! Ik hoop wel dat hij nog een goeie 3 weken blijft zitten, zodat ik nog optimaal van die drie weken kan genieten. Een beetje rusten, wat quality time met Emma,…

Ook ben ik mentaal echt nog niet klaar om al afscheid te nemen van deze zwangerschap. Dit gaat ons laatste kindje zijn, en ik wil nog echt optimaal genieten van de schopjes en het gewriemel.

30 weken echo

Gisteren stond de 30 weken echo en de suikertest op het programma.

De echo was heel goed. Alles is grondig nagekeken en goedgekeurd. De dokter heeft zelfs een heel mooie profielfoto kunnen maken van ons ventje. ’t Was heel leuk en mooi om te zien…

Het is trouwend nog altijd een ventje. Dus na 3 bevestigingen denk ik toch dat we er zeker van mogen zijn dat het een ventje blijft…

Hij werd nu geschat op 1kg900. De dokter schat het geboorte gewicht op 3kg800 à 3kg900. Ongeveer hetzelfde als Emma dus.

Als ik in de loop van deze week geen telefoontje krijg van het ziekenhuis is mijn suikertest goed, maar ik verwacht me eigenlijk wel aan een telefoontje. Aangezien ik het bij Emma had zitten, is de kans ook heel groot dat ik het nu ook ga zitten hebben. Ik ben nu al heel erg aan het opletten, ik ben nu ook nog maar 1kg800 bijgekomen. En dan was ik nog eens 5.5 kg afgevallen voor ik wist dat ik zwanger was. Dus eigenlijk sta ik nu dus op -3.700. Als de suikertest positief is, zal ik alleen nog eens al mijn suiker schrappen. Maar voor de rest denk ik dat ik al redelijk goed bezig ben.

Draagdoek

Sinds vandaag ben ik de trotse bezitter van een tricot-slen draagdoek. Ik heb al een paar keren geoefend met een babypop van Emma, en een paar filmpjes bekeken via ’t internet. En kan nu echt niet meer wachten tot daar een echt babytje in ligt!!!

Toen Emma klein was durfde ik niet dragen in een draagdoek… Dat was zo ‘hippieachtig’ dacht ik. Maar ik heb daar altijd zoveel spijt van gehad. En aangezien dit zeker het laatste babytje gaat zijn dat er bij ons gaat komen wil ik nu zeker dragen in een draagdoek. Ik hoop echt dat het super gaat meevallen.

100 dagen

Vanaf vandaag ben ik begonnen aan de laatste 100 dagen. Het gaat zo snel vooruit. Aan de ene kant wil ik regelmatig de klok stil zetten, omdat het te snel gaat, maar langs de andere kant begin ik serieus nieuwsgierig te worden naar zo’n jongens baby. Hoe gaat hij eruit zien, gaat het een rustige baby zijn, gaat hij goed slapen, hoe gaat het leven zijn met 2 kindjes ipv met 1…

25 weken

Tijd voor nog eens een berichtje. Ik zat weer van voor kerstmis zonder pc (allé zonder lader, maar dat is ongeveer hetzelfde). En nu heb vandaag per koerier gelukkig een nieuwe lader gekregen…

Hier is alles ondertussen zijn gangtje gegaan. We zijn vandaag al weer 25 weken ver. Maandag stond er weer een bezoekje aan de gyneacoloog op het programma en met Jefke ging alles goed. Ik voel hem ook verschillende keren per dag vroeten en stampen. Ik heb echt de indruk dat hij minder rustig is in de buik dan Emma was. Walter heeft hem afgelopen zaterdag ook voelen stampen. En ik dacht dat ik bij Emma ook al veel verder was voordat Walter haar voelde stampen.

Nog 5 dagen, en dan gaan mijn laatste 100 dagen in. Na deze week nog 10 weken werken. Ik ben wel eigenlijk een beetje aan het aftellen. Niet dat het me niet meer gaat. Maar ik wil vooral thuis gaan nestelen, ik heb er al een beetje last van, van die nestdrang… Maar dat had ik bij Emma ook al heel vroeg eigenlijk.

Emma is nog altijd een super trotse grote zus trouwens. Ze gaat mama heel veel helpen als de baby geboren is zegt ze zelf…

Op het gebied van de voorbereidingen begint er ook stilletjes schot in de zaak te komen. Al ben ik veel geruster nu dan bij Emma. De kinderkamer is volledig klaar, op de gordijnen na. De doopsuikertjes heb ik ook al in gedachten klaar, nu alleen nog het materiaal halen. Ik heb de boeken voor de geboortekaartjes gereserveerd, over een kleine twee weekjes zou ik ze moeten hebben, en dan kan ik beginnen kiezen. De peter is gevraagd en hij heeft gelukkig ja gezegd. Zaterdag ga ik met Walter nog eens shoppen voor nog wat babykleertjes… En dan zijn we er ongeveer… Gelukkig heb je bij een tweede lang zo veel niet nodig…

De onthulling van het geslacht

Ik had jullie toch beloofd dat we deze keer het geslacht van onze buikbewoner zouden prijs geven.

Ondertussen weten de meeste mensen in onze naaste omgeving het geslacht al.

En hebben we gisteren nog eens een bevestiging gekregen van de gyneacoloog. Dus, is het tijd om het op de blog te smijten.

Emma krijgt een ………………. broertje!

We zijn er super content mee. Ikzelf zou het vooral voor Emma ook wel tof gevonden hebben om een 2e meisje te krijgen. Maar voor mezelf, en zeker voor Walter vind ik het super dat we nu een zoontje krijgen, Walter is dan ook super content. En 1 van ieder is de koningswens, zoals zo velen zeggen.

En het allerbelangrijkste, gisteren was hij helemaal goed gekeurd, hij is uitvoerig nagekeken door de dr. en alles was dik in orde.

Hij is ook een heel bewegelijke buikbewoner, meer precies dan Emma. Ik voel hem nu ook al een tijdje iedere dag een aantal keren… Zalig gewoon, daar heb ik lang naar uit gekeken. Dat de komende 18 weken nu maar eens wat langzamer gaan, want het gaat me veel te snel…