Kat-fight

Ons Emma heeft gevochten. En dan nog wel met een ander meisje dat twee maandjes ouder is dan zij. Een echte kat-fight dus, inclusief schoppen, en slaan. De aanleiding: een speeltje wat ze niet wilde laten afpakken door het oudere meisje.

Mijn opvoedkundige kant zegt dat ze dat niet mag doen. Maar mijn andere (misschien stoutere kant) is een beetje blij dat ze toch ook niet de kaas van hare boterham laat eten. En dat vind ik eerlijk gezegd ook een positieve eigenschap. Ben ik nu heel stout?

Advertenties

Papa centjes verdienen

Als ik aan Emma vraag, “waar is papa”, dan zegt ze “papa we(r)kken” en als ik dan vraag waar werkt papa dan zegt ze “Noliko”, super schattig uitgesproken trouwens. En als ik vraag waarom: “centjes verdienen” zegt ze dan, compleet met bijbehorend universeel vingergebaar dat hoort bij geld (duimpje over haar andere vingertjes wrijven).

En als ik dan vraag waarom papa centjes gaat verdienen dan zegt ze: “Emma, klee(r)tjes en spee(l)goed”…

Zo zie je maar waar de prioriteiten van een kindje liggen 😉

Trouwens als ik ze vraag waar mama werkt, dan zegt ze “zwemmen” (werk voor een vakantiepark). Ze heeft dus een goed realistisch beeld van wat mijn job nu precies inhoud 😉

Shake Shake

Emma is zo zot van het liedje Shake Shake van (als ik me niet vergis) Metro Station. Het is ook wel een goed nummer. Ze wordt helemaal zot als we in de auto zitten, en begint dan luidkeels met het shake shake refrein mee te zingen.

Ook als het liedje niet op de radio is kan ze opeens beginnen zingen van shake shake, shake shake. Zo grappig!

Rare en onredelijk angsten

Naar aanleiding van een postje van Tamara en mijn reactie daarop ben ik eens beginnen nadenken over mijn rare en onredelijk angsten. Walter gelooft soms zijn oren niet als ik een van die angsten tegen hem uitspreek.

Een heel groot stuk van die angsten draaien rond Emma. Ik denk wel dat iedere moeder zich er voor een stuk in zal herkennen. Zo durf ik haar dus nooit, maar dan ook nooit alleen in de auto laten zitten, ook niet op een parking. Ik heb zo’n schrik dat iemand de auto zou aanrijden met haar er in. Of dat ze hysterisch wordt en dat ik er dan niet ben om haar te troosten. Zo wil ik echt geen verhalen meer horen van kindjes die kanker krijgen of verongelukken. Ik vond het vroeger voor Emma ook wel vreselijk, maar nu kan ik het echt gewoon niet meer horen, ik projecteer het constant op ons gezin, en ben er echt een week van onder de voeten…

Dat zijn allemaal nog heel herkenbare dingen, waarin ik, denk ik, niet alleen ben. Maar zo heb ik dus ook schrik als ik de kelder in moet gaan. Of ik durf al wel eens van op een afstandje op mijn bed te springen zodat ik niet te dicht met mijn voeten bij het bed moet stappen. Zodat er niets vanonder het bed mijn voeten kan vastpakken. Ik denk dat dit ook heel herkenbare dingen zijn, maar dan voor kinderen, en niet voor volwassen mensen, maar ik heb ze wel.

En wat Walter dan het meest onbegrijpbare vind is dat ik geen schrik heb van inbrekers  in de kelder maar van “monsters” en andere enge dingen, de achterdeur durf ik wel gewoon open te laten, ook al ben ik alleen thuis. Maar alleen de kelder ingaan durf ik echt niet. Begrijpen wie begrijpen kan.

Ach zo zal iedereen wel een raar kantje hebben zeker…

Super tof speeltje voor Emma

Gisteren zag ik hier op mijn werk in de winkel een super tof speeltje voor Emma.

Het ziet er net uit als een houten puzzel van bumba, maar in plaats van de nopjes die normaal op de puzzelstukjes zitten zit nu een magneetje. En er is dan een stokje bij met een koordje aan, waaraan ook een magneetje hangt, en zo kan ze die puzzelstukjes vissen. Echt heel tof!

Ze vond het ook zelf geweldig, ze gierde van het lachen terwijl ze aan het vissen was…

visspel1

Grappige uitspraken

Emma is echt serieus aan het babbelen. Ik heb me al een paar keren voorgenomen om een paar van haar uitspraken hier te noteren, want ze zijn soms hilarisch, maar het kwam er maar niet van.

Op het moment zegt ze ons alles na. Zo stond ze gisteren ook bij de kippen en was ze er tegen aan het babbelen: “pikkes(kippetjes), wat zijn jullie aan het doen”. “Kom eens hier”… Zo grappig, en nog zo schattig uitgesproken.

Zo zegt ze ook “How, papa!” of “How, mama!” als we een bocht iets te fel nemen, of ergens hard moeten remmen.

Of als ze iets stout doet dan zegt ze zelf al met haar wijsvingertje in de lucht “pas op hé!…”

Gesmokkeld

Vandaag heeft Emma speelgoed van Alida mee naar huis gesmokkeld.

Hoe heeft ze dat aangepakt? Ze heeft een afgedankt tasje van mij, waar ze de laatste tijd veel mee rond zeult. Vanmorgen wilde ze hem per sé mee nemen naar de onthaalmoeder. Dus met de tip (choose your battles) in mijn achterhoofd liet ik ze maar doen.

Vanmiddag had ze het tasje al vast toen ik haar kwam halen. Na haar dutje vroeg ze meteen achter haar tasje. Ik gaf het haar, maar het viel me op dat het tasje wat bol stond. En toen ik het open deed zaten er twee autootjes en een ander speeltje in… En het is geen speelgoed van haar…

Ik zal het morgen maar braaf teruggeven aan Alida…

Grappig

Gisterenavond heb ik toch zo met Emma moeten lachen. Ik was haar aan het afdrogen na ons badje en ze was volop aan het duimen.

Ik vroeg haar of het duimpje lekker was en of ik ook eens mocht proeven. Ik dacht zeker dat ze ofwel nee ging zeggen ofwel haar duimpje in mijn mond zou steken. Maar nee hoor, ze pakte mijn hand en duwde mijn eigen duim in mijn mond.

Ik vond het gewoon hilarisch!

Vooruitgang op taalgebied

Ze is serieuze sprongen aan het maken op gebied van haar taal. Ze kan echt al veel woordjes zeggen, en is ook al bezig met kleine zinnetjes.

En als ze dan soms iets zegt wat ze van ons heeft gehoord, en dat dan zo super schattig perfect uitspreekt, dan is ze gewoon voor op te vreten.

Zo zeggen we als ze valt “boempattat”. En ze kan dat zo schattig nazeggen, en aangezien we haar ongeveer doodknuffelen als ze dat zegt herhaalt ze het ook nog verschillende keren…