Tips gevraagd

Ferre heeft lichamelijk veel minder lasten sinds hij aan de fles zit, maar hij is toch nog verre van gemakkelijk.

Op dit moment drinkt hij zijn flessen heel slecht, het is ongeveer bij iedere fles weer een geworstel om hem een deftige hoeveelheid te laten drinken…

Maar het vervelendste is eigenlijk wel dat hij continue gepakt wil worden. Maar dan bedoel ik echt continue. Je kan hem geen 5 minuten in zijn wippertje/box/speelkleed zetten. Maar echt geen 5 minuten, hij begint dan onmiddelijk te neringen. Ik heb al geprobeerd dat te negeren, maar dan gaat het vrij snel over naar wenen, om vervolgens over te gaan naar krijsen, en dat kan ik echt niet negeren. Hij krijst zich anders ook echt een ongemak.

Heeft iemand tips om hem toch eens even alleen te leren zijn?

mannenlogica

Ik zie mijn ventje doodgraag, en ik zou hem voor geen geld van de wereld willen missen. Maar heel af en toe zou ik hem op een kanon kunnen zetten!!!

Hij heeft het gepresteerd om het zakje met Ferre’s eerste haartjes die ik had afgeknipt weg te gooien. Dat zakje was bestemd om in de album te plakken, en ik had de kans nog niet gehad om het dicht te plakken en veilig weg te leggen. Dus met gevolg dat de haartjes helemaal in de vuilbak verspreid liggen, om zeep dus.

En dan ook nog niet snappen dat ik daar boos en verdrietig om ben…

Kat en hond

Ik ben er vrij zeker van dat ik hier een hele discussie start door dit op mijn blog te smijten, maar ’t moet even van mijn hart…

Ik kan er van kapot vallen dat hier de hele tijd katten van andere mensen in onzen hof rondlopen en hier alles onderschijten. Wij moeten dus hier de zandbak hermetisch toe houden, en als we gaan onkruid plukken, moeten we goed uit ons doppen kijken want anders hebben we kattenstront aan ons pollen hangen.

Als ge een hond laat schijten op andersmans stoep (grond die dan eigenlijk nog van de gemeente is) dan is iedereen het er over eens dat dat associaal gedrag is, maar als ge uw katten in de buurkinderen hunne zandbak laat schijten, dan is dat normaal kattengedrag…

Awel, ik vind dat niet normaal!!!!

Dan krijgt ge heel vaak de opmerking dat ge katten niet kunt binnen houden. Ten eerste, dat gaat wel, mijn schoonzus doet dat met haar twee katten altijd, ofwel zijn ze binnen, ofwel zijn ze buiten aangelijnd.

En ten tweede, dat is mijn probleem niet, mijne hond (toen hij nog leefde tenminste) schijt niet in uw tuin, als ge dus katten wilt houden, moet ge er ook maar voor zorgen dat ze niet gaan schijten in de tuin van de buren.

Om een lang verhaal kort te maken, ik vind dat andere mensen geen last mogen hebben van uw keuze om huisdieren te houden. Toen onze hond nog leefde lieten we hem nooit buiten blaffen, omdat we niet wilden dat de buren er last van zouden hebben. Nu, ik moet zeggen de buren waarvan de meeste katten zijn, hebben ook ne hond die om 6u30 al staat te keffen aan de straat…

Even offline

De komende tijd zullen er helaas niet veel berichtjes meer verschijnen, en kan ik ook niet meer reageren op jullie blogs. Mijn lapop heeft het namelijk begeven. Gelukkig wel nog onder garantie, maar voorlopig zit ik dus wel zonder…

Seksistisch België

Hier kan ik toch zo boos over worden!!! En ik ben dan nog helemaal geen fan van Freija, maar zo komt het dus dat er nog altijd veel meer mannen in de politiek zitten dan vrouwen. Het beroep wordt door de bekrompenheid van de politieke wereld heel onaantrekkelijk gemaakt voor vrouwen. Datzelfde probleem zie je ook bij de topfuncties in een bedrijf…

En ik heb geen enkele ambitie in die richting, maar het maakt me kwaad dat een vrouw altijd schijnt te moeten kiezen tussen een gezin en haar job. Terwijl mannen dit probleem nooit hebben.

Kerstmis komt NA Sinterklaas

Ik erger me ieder jaar weer dood. Overal waar je langs komt gereden zie je al volop kerstversiering. En ik heb zelfs al eind oktober al kerstlampjes bij sommige huizen gezien.

Ik kan me daar dan toch zo in opjagen. Laat toch eerst Sinterklaas netjes passeren voordat alles uit de kast gehaald voor Kerstmis. Ik hou hier in ieder geval voet bij stuk. Er komt geen lampje of geen balletje te hangen voor 7 december…

Eet gezond rook een sigaret

Herinneren jullie je dit verhaal nog? Vanmorgen kwam ze dochterlief (en zoonlief zat ook in de auto) samen met haar hubbie met de auto naar ’t school brengen, met alle twee een dikke stinkende sigaret in hun mond, de damp kwam net niet uit de auto gewaaid toen ze hun deur open deden…

De kinderen zullen dan wel mooi en mager zijn, maar daar ben je vet mee (goeie woordspeling hé…) als je longkanker krijgt omdat je ouders te lomp en te egoïstisch zijn om je kinderlongetjes te sparen van sigarettenrook.

Accidentje in de JBC

We hebben er niet zo’n aangename ervaring bij. Ik ging met Emma even naar de colruyt maar wilde daarvoor nog even bij de HEMA en de jbc binnen springen (die liggen bij de colruyt).

Voor we vertrokken is Emma nog even een plasje op haar potje gaan doen, ook al was ze volgens Walter er net op geweest.

We waren nog maar net uit de HEMA toen ze zei dat ze pipi moest doen. Help! En nergens een wc te zien natuurlijk. Ik ben dan met haar naar de JBC gelopen omdat ik daar toch moest zijn. Ik wist dat achteraan in de winkel een wc was dus ik liep met haar meteen naar achteren. Nu hing daar een papier op die wc, dat we de sleutel aan de kassa moesten gaan vragen. Shit, ik deponeerde Emma even bij de spelletjes en wilde naar voren schieten om die sleutel te gaan vragen.

Maar ik ben nog geen twee passen verder en ik hoor Emma achter me wenen. Damn, te laat. Er ligt een dikke plas aan haar voetjes, haar rokje is nat, haar legging is nat en haar schoenen zijn nat…

Ik daarop de hele winkel aan het afzoeken om iemand van het personeel te vinden, in de eerste instantie is er gewoon niemand te vinden. Uiteindelijk was de kassierster terug aan de kassa. Ik vroeg haar om even iemand te sturen, omdat Emma een pipi-accidentje heeft gehad.

De ergernis druipt van haar gezicht af, en ze zucht eens diep en roept via de micro iemand op voor de kinderafdeling. Ik ga terug naar Emma, en even later komt er een jobstudentje of een stagaireke op me afgelopen. Vlak voor ze bij me is, en ik haar om een doek kan vragen draait ze zich om en loopt terug naar de kassa en roept super geërgerd dat ze me niet kan vinden. Ik ergerde me ondertussen al dood. De kassierster stuurt haar terug, ondertussen naar mij aan het wijzen.

Ze komt bij me, en ik laat haar het plasje zien, zonder iets te zeggen schiet ze weg om ongeveer 5 minuten weg te blijven. Ondertussen stond ik daar nog altijd te houden met een natte Emma. Even later komt ze terug met een emmer en een doek. Ik zeg tegen haar dat ik wel zal opvegen. Maar ze bekeek me eens vies en begon zonder iets te zeggen de plas op te vegen. Ook toen ze klaar was zei ik merci tegen haar, maar buiten een boze blik kreeg ik geen reactie terug.

Ik ben Emma rap in de kleedhokjes gaan verlossen van haar natte spullen en heb haar maar snel de broek aan getrokken die ik even daarvoor in de HEMA gekocht had. Toen ik naar de kassa liep om een andere jeans broek te betalen die ik in de jbc wilde kopen (ik durfde niet naar buiten zonder iets te kopen) stonden ze daar met hun drieën net te roddelen over mij. Gezellig!

Tof, zo’n klantvriendelijk beleid 😦 Ik hoop dat hun (toekomstige) kindjes allemaal perfecte wezentjes zijn, en nooit een ongelukje hebben in de winkel…

4 jaar en op dieet

Daarnet aan de schoolpoort. Een kindje van een klasje hoger dan Emma (dus waarschijnlijk rond de 4 à 5 jaar) vroeg aan haar mama of ze een pistolet mocht eten als ze thuis kwamen. Nee, zei de mama, want daar word je dik van!!!! Kunt ge dat nu geloven!!!! 4 jaar nog maar hé… En het was een kindje dat heel mager was, ze was helemaal niets te dik. En ge kunt uw kinderen natuurlijk beter de juiste voedingswaarden bij brengen, want sukkelen met overgewicht is niet fijn, dat weet ik als de beste. Maar je gaat toch ook niet tegen een 4-jarige zeggen dat ze dik wordt van een pistolet, terwijl er gewoon geen grammetje vet te zien was bij het kindje.

Ik had heel veel goesting om heel luid tegen Emma te zeggen, kom schat, we gaan naar huis, dan gooit mama een paar frikandellen in de frietketel, want daar krijg je een lekkere dikke poep van…

Maar ik heb me toch maar ingehouden, ik wil nu niet meteen de 2e week van Emma haar schoolcarrière bekend staan aan de schoolpoort als een bitch. Maar Emma heeft wel lekker een boterhammetje met speculoospasta gekregen, en als desert ook nog een chocolade eitje. Néh!

Toen ik haar vroeg of ze haar koek deze voormiddag lekker had opgegeten zei ze de hele tijd dat een hondje haar koek had opgegeten. Ze blijft vasthouden aan het verhaal, morgen toch eens vragen aan de juf. Misschien heeft dat uitgehongerd kindje die koek opgegeten.

Vervloekte dag

Volgens mij was het vandaag een vervloekte dag. Bij familie konijn was het al van datte. En hier ook.

Het begon s’morgens al bij het afzetten van Emma bij de onthaalmoeder. Ze gaat er nu ongeveer twee jaar. En de keren dat ze heeft geweend bij het afzetten kan ik op 1 hand tellen, maar gisteren weende ze dus. En dat breekt mijn hart dan in duizenden stukjes. Dat kan ik echt niet hebben, pinkt ondertussen nog een traantje weg. Ik hou mijn hart echt vast voor 1 september.

Verder had ik een rotdag op ’t werk, geen zin, veel te warm, veel te moe…

Na het werk ging ik snel de colruyt in, ik moest honing hebben. Dat was het dus, een simpel potje honing. Niet meer en niet minder. Ik heb g*dvr een kwartier aan die kassa staan aanschuiven, ah ja, want ik heb het talent om altijd, maar dan ook altijd de langzaamste rij uit te kiezen. En ik ben altijd de hoffelijkste klant ter wereld, die mensen met 1 miezerig potje honing voor laat. Maar gisteren waren er dus geen hoffelijke mensen in de colruyt.

Toen ik thuiskwam trof ik Emma en Walter in de tuin aan. Ze liep lekker in haar blootje, want ze zat in haar zwembadje. Maar als ze haar zwembroekje aanheeft, dan glijd ze minder hard dan in haar blote poep, dus ze misrekende zich een beetje en sloeg achterover met haar kopje op de glijbaan. Het viel nog wel mee, ze was harder verschoten dan dat ze zich pijn had gedaan.

Om de dag dan nog even af te maken werd ze even later onder haar voetje gestoken door iets. We zagen iets wegvliegen, dus we zijn er zeker van dat het iets vliegends was. Maar we weten niet goed of het een wesp, een bij, of een horzel was. Even later was haar voetje flink opgezwollen. Maar ze had er niet echt last van. Ze wilde alleen niet meer op haar voetje steunen.

Kortom hier dus ook een baaldag gisteren…