scheten etiquette

Manlief en dochterlief zijn in de keuken.

Emma: “Ik heb een scheet gelaten.”
Walter: “Dat mag, iedereen laat scheten, anders krijg je buikpijn.”
Emma: “Ah ja…”
Walter: “Alleen als je in gezelschap bent is het verstandiger om je terug te trekken en dan pas je scheet te laten.”
Emma: “ok, papa.”

En voila, Emma is ook ingelicht over de scheten-etiquette.

Verwenavond

En wat doen de vrouwen op een Ferre-vrije-avond (hij is bij moeke en vake logeren):

Roze (het is meer paars, maar maakt niet uit als het kind maar content is) ijs maken:

hocus pocus pas

Emma was deze voormiddag een toverfee, en ze ging Ferre betoveren met haar toverstok:

“hocus pocus pas, ik wou dat je geen huilbaby was!” Ondanks de miserie moesten we er toch mee lachen, weliswaar een beetje groen…

wiebeltand

Ook al heb ik op het moment heel sterk het gevoel dat het leven on hold staat, bewijst Emma toch maar dat het allemaal gewoon doorgaat.

Ze heeft een wiebeltand, 1 wiebelt al redelijk erg, en 1 een beetje. De grote mensen tanden zijn dus onderweg. En ze is zóóó trots, iedereen moet aan haar tandjes voelen!

Nu is het echt bijna zover!!!

Vanmorgen moest ik ter controle een half uurtje aan de monitor gaan liggen. We hebben dus een half uurtje naar ons ventje zijn hartje en zijn schopjes kunnen luisteren. Alles was mooi in orde, en er waren nog geen voorweeën te zien.

Nu het zo dichterbij komt ben ik echt serieus in tweestrijd. Langs de ene kant kan het niet snel genoeg gaan, en wil ik ons ventje kunnen vasthouden, kussen, knuffelen. Ik ben ook benieuwd hoe zo’n jongensbaby van ons twee er gaat uit zien. Gaat hij op Emma lijken, of gaat hij er helemaal anders uit zien.

Maar langs de andere kant heb ik er ook schrik voor, zeker toen we vanmorgen in het ziekenhuis een redelijk vers babytje onophoudelijk hoorden huilen. Gaat onze zoon het ons ook weer zo moeilijk maken, gaat hij ons ook blanke nachten bezorgen de eerste maand? Gaat hij ook zo moeilijk tevreden te stellen zijn overdag… Ik ben niet de enige die met zo’n schrik zit… Ik denk dat iedereen die een moeilijke baby heeft gehad met deze zorgen zit. En je kan uiteindelijk niet veel doen dan afwachten en hopen, en je maar voor ogen houden dat iedere baby anders is…

De grote zus is in ieder geval zwaar aan het aftellen. Vorige week heeft ze samen met ons een mooi knuffeldoekje uitgekozen om aan haar broer te geven als ze voor het eerst op bezoek komt. Ze heeft dat doekje al iedere dag vast gehad, ik denk dat ik het al moet gaan uitwassen voordat de bevalling daar is 😉 Ik kijk er zo naar uit om die eerste kennismaking tussen broer en zus te zien!

Al 1 week voorbij

Er is al 1 ganse week van mijn bevallingsrust om!!! Die is gewoon voorbij gevlogen. Als de rest ook zo snel gaat gaan, dan ben ik straks weer aan het werk voor ik het goed en wel door heb.

Dat die week zo snel gegaan is, komt natuurlijk wel door het prachtige weer en het aangename gezelschap van Emma die werkelijk waar een engeltje is geweest de hele week!

Afgelopen maandag zijn we nog op controle geweest bij de gyneacologe. Alles zat nog potdicht en goed hoog, dus normaal gezien zit hij er nog wel even, maar je weet natuurlijk nooit hé…

Mijn dochter heeft smaak!

Ik was zaterdag samen met Emma een vriendenboekje aan het invullen dat ze had meegekregen van een vriendje.

Eerst kwam de vraag “van wie ben je fan?”. Haar antwoord wist ik al voordat ze het gaf. “K3 natuurlijk” zei ze.

En toen kwam de vraag, aan wie heb je dan een hekel. Onmiddellijk zonder nadenken antwoordde ze “Justin Bieber”.

Dus nu ben ik er absoluut zeker van, ze heeft smaak mijn dochter!