Vreemde snuiter

Gisteren hebben we toch iets vreemds mee gemaakt. We waren nog een ommetje aan het wandelen. Toen we voor ons ineens een man heel vreemd zagen lopen.

Hij had een kartonnen doosje onder zijn arm, hij keek de hele tijd links en rechts. Maar de enigen die er liepen waren wij 3. Toen liep hij ineens naar de berm en legde het doosje daar neer en verstopte het onder dorre bladeren. Daarna liep hij een paar meter verder en daar raapte hij iets op.

Wij waren toen ongeveer bij hem gewandeld. Ineens komt hij op ons af gelopen. En vraagt heel bot en ruw, wat staat hier op. En duwde een kaartje met een balon aan in mijn handen. Ik heb het niet goed gelezen, maar ik kon er uit opmaken dat je dat kaartje kon invullen en terugsturen naar een bepaalde firma voor meer informatie. Ik gaf het hem terug met het antwoord dat ik het niet wist. Ondertussen had ik iets geroken, een enorme bierwalm… Ik stootte Walter aan dat ik door wilde lopen, want die had natuurlijk helemaal niets vreemds in de gaten…

De man probeerde het kaartje terug in mijn handen te duwen, “hier stuurt gij het maar op…” zei hij erbij. Maar ik heb er vrij beleefd korte metten mee gemaakt, en gezegd dat ik dat kaartje niet moest hebben, en dat hij het maar moest opsturen.

Toen begon hij ook nog tegen Emma te babbelen. Ik zag haar ook al heel raar kijken, normaal is ze altijd heel sociaal, maar nu toch ook niet. Dat zal dan de vrouwelijke intuïtie zijn. Want de enige van ons drie die niets raar zag was Walter…

Wij maakten aanstalten om door te lopen, en daarop liep de man de poort van het huis binnen waar we net stonden.

Dat op zich vond ik ook weer heel erg vreemd. Want dat huis is een megagroot huis. En vroeger woonde daar een ouder koppel. Waarvan ik vrij zeker was dat die mensen geen kinderen hadden. Daar was ook een mega tuin bij, die altijd piekfijn in orde was. Dat was die oudere man zijn hobby. Maar nu hadden we al gehoord dat de man met zijn gezondheid aan het sukkelen was en dat hij niet meer goed uit de voeten kon.

We hebben al gezien dat het daar echt aan het onderkomen is. En dat er nu prikkeldraad her en der staat om indringers tegen te houden. Maar nu we dit hebben gezien slaat mijn verbeelding helemaal op hol…

Ik moet zeker niet bij zeggen dat Walter me serieus heeft moeten tegen houden om niet terug te lopen om in dat doosje te gaan kijken…

Advertenties

  1. Oe!? Dus ge weet niet wat er in dat doosje zit? Maar alleeeeezzz! :p
    Vreemde man inderdaad.

    Ik zou toch nog eens gaan kijken of dat doosje er nog ligt hoor…

  2. Hela

    Kom hier via Joelle op ’t Eynde op jou site terecht en die man die woont in waterloos vanmorgen had hij dat doosje ook weer vast is een heel rare dronkaard. Korte metten mee proberen te maken en anders politie bellen. Die woont op de Waterlozeweg waar dat ponytje altijd buiten omheining loopt.
    Groeten

  3. Brr, ik denk dat ik dan inderdaad de politie straks toch eens ga bellen. Want die liep ook gewoon de poort van dat huis binnen, en ik ken de mensen die daar gewoond hebben, dus volgens mij heeft die daar niks te maken…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s