Beveiligd: Project mini Koch #35

De inhoud is beveiligd met een wachtwoord. Om deze te kunnen bekijken, vul het wachtwoord hieronder in:

Advertenties

Bloemetjes geplukt

Donderdagavond is Emma blijven slapen bij haar moeke en vake. Vrijdag rond 19u kwamen ze haar terug brengen.

Ik hoorde haar al van in de auto bebbelen. En nog voor ze uit haar autostoeltje gehaald werd riep ze al heel hard: “mama, kijk bloemetjes”. En meteen ze uit de auto was kwam ze zo hard ze kon op me afgelopen om me een zelfgeplukt bosje reuzemadeliefjes te geven. Moeke had haar daar een mooi zilverpapiertje rond gedaan.

“In water zetten”, zei ze er nog bij. Dus heb ik nu op tafel een glaasje met mooie (ietwat gehavende) reuzemadeliefjes staan. Eigenhandig geplukt door mijn lieveke.

2009-07-25

Wachtwoord

Ik weet dat het normaal is dat op een open forum er altijd mensen zijn die meelezen, terwijl je dat liever niet hebt.

Ik ben al altijd heel voorzichtig wat ik erop zet. Maar bij een paar postjes weet ik liever wie er meeleest en wie niet.

Dus daarom gebruik ik vanaf nu (voor een aantal postjes) een wachtwoord. Als je graag het wachtwoord wil, kan je hier een berichtje nalaten of een mailtje sturen naar kimblogt@hotmail.com, ik stuur je dan het wachtwoord toe.

Het wijzigt in principe ook nooit. En iedereen die hier al langs komt (waarvan ik weet natuurlijk) mag het gewoon hebben hoor, ik wil nu van sommige dingen geen geheim maken, ik wil alleen een beetje controleren wie bepaalde dingen mag lezen en (belangrijker) niet mag lezen…

Paniekzaaierij?

Ik weet niet goed wat ik ervan moet denken van die griep. Zelf ben ik er behoorlijk zenuwachtig voor. Ik ben ook niet alleen, zelfs in blog-land lees je her en der ook al over de griep.

Ik werk nu ook op een plek waar je al iets meer risico loopt omdat hier mensen komen van allerhande nationaliteiten.

Ik maak me dan vooral zorgen dat Emma het zou krijgen en dat haar weerstand niet opgewassen is tegen die griep. Of dat ik eindelijk zwanger zou worden, en dat ik het dan zou krijgen…

De informatie die je erover krijgt is ook zo tegenstrijdig. De ene voorspelt dat 2 op 3 het gaat krijgen. En de andere zegt dat 1 op 3 het gaat krijgen. Maar dat is al een heel verschil. Dan zegt de ene dat het niet erger, of zelfs minder erg is dan een gewoon griepje. Terwijl iemand anders dan weer zegt dat het wel degelijk een gevaarlijkere griep is dan de gewone griep.

Pffff…. Ik weet het ook niet meer. Ik weet wel dat ik iedereen die bij ons in de bureau binnenkomt met heel veel wantrouwen bekijk als ze nog maar een beetje kuchen of wat bleker zien dan anders… En voor de rest is het zeker uitkijken en afwachten.

Kamer van Emma

De ideeën rond de inrichting van Emma’s kamer beginnen stillaan vorm te krijgen. Ik heb al min of meer beslist wat voor meubeltjes ze gaat krijgen, zoals je hier al kon lezen.

Nu ben ik nog aan het brainstormen wat ik op de muren ga doen. Nu heb ik het altijd mooi gevonden als 1 muur met een mooi behangpapiertje wordt behangen, en de muren rondom met een bijpassend kleurtje geverfd worden.

Ik heb heel wat rond gesurfd en ik denk dat ik ongeveer weet wat ik wil. Tegen de muur waar haar bureautje komt te staan, en ook de twee korte stukjes muur van het ‘halletje’ daar wil ik zoiets als dit, dit of dit hangen. De laatste twee hebben nog het meeste mijn voorkeur.

In ieder geval iets met het blauw en groen dat je ziet in het behang. Ik denk dan 1 kant met het behang, twee kanten met 1 kleur, en dan nog 1 kant met de andere kleur.

Wie heeft er verstand van? Wat doe ik het beste bij een kamer van 4 op 4. Met 1 groot raam dat tegenover de muur met het behang staat. Ofwel 2 muren die aan elkaar grenzen in dezelfde kleur, en de derde in de andere kleur? Of twee tegenoverliggende muren in de zelfde kleur en de andere in de andere kleur?

Tips zijn altijd welkom, en foto’s natuurlijk ook.

Met vallen en opstaan

Emma is gevallen en hard. Gisterenmorgen is ze vrij onzacht in aanraking gekomen met de klinkers bij de onthaalmoeder.

De oudere kindjes waren naar een speeltuintje in de buurt geweest. En toen ze terug kwamen waren ze allemaal aan het rennen om als eerste bij het speelhuisje, dat in de tuin van de onthaalmoeder staat, te komen. Waarschijnlijk gingen haar voetjes sneller dan haar beentjes konden volgen (of andersom) en sloeg ze tegen de grond. Recht met haar mondje op de klinkers.

Een behoorlijke val dus. De onthaalmoeder was er helemaal van ondersteboven. Het enige ijsje dat nog in haar diepvries zat was voor Emma. In de hoop dat dat de zwelling wat zou tegen houden.

s’Middags heeft ze niets willen eten, omdat haar mondje veel te veel pijn deed. Alleen een beetje fristi met een rietje.

Bij het avondeten was het dan ook groot drama. Ze had honger, ik merkte het aan haar. En ze had echt zin in haar eten, maar ze durfde gewoon niet te eten. Wat we haar ook aanboden weigerde ze. Toen na een uurtje de honger toch te groot werd kregen we haar overhaald om heel voorzichtig op een snee brood te knabbelen. En toen ging het vlotter.

Bij het voorlezen van haar avondverhaaltje merkte ik de hele tijd dat ze wilde duimen, maar ook niet goed durfde. Toch heeft ze gelukkig heel goed geslapen en deze morgen was haar mondje al een heel stuk beter. Nog een klein beetje gezwollen en open, maar al een heel verschil met gisteren.