Voor het eerst traantjes…

… bij de onthaalmoeder.

Zoals verwacht verliep het afscheid vanmorgen niet zo vlot als normaal.

En toen kreeg mama het toch ook even moeilijk. Ik weet dat ze bij Alida met hart en ziel verzorgd word. Ik zou het niet beter kunnen. En ik vind dat ze de beste onthaalmoeder op aarde heeft!!!

Maar mijn kleine meisje daar zo in de armen van Alida achterlaten, terwijl de tranen over haar wangentjes rollen, en ze haar armpjes smekend naar me uitstrekt, en dan als kers op de taart ook nog eens mega zielig smekend mamaaaa roept, dat vond ik toch even heel erg moeilijk…

Daarom bij mama dus ook de nodige waterlandertjes. Maar tegen dat ik een uurtje op het werk was kreeg ik van Alida al een zeer geruststellend berichtje dat Emma fijn aan het spelen was, en dat ze al was opgehouden met wenen voor ik van de oprit af was gereden.

Maar nu heb ik dus even ondervonden wat sommige moeders iedere morgen moeten doorstaan. En het is niet plezant, dat zeg ik u…

Advertenties

Eén reactie

  1. Ik volg je helemaal. Het is inderdaad hartbrekend. Maar het klopt ook wel dat ze het meestal snel vergeten zijn en dat het niet lang duurt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s