Emma’s eerste logeerpartijtje

Emma is gisteren voor het eerst blijven slapen bij Moeke en Vake.

Ik liet haar achter met een klein hartje, maar nergens voor nodig bleek naderhand.

Ze heeft zich enorm geamuzeerd, ik had haar gisteren om 17u gebracht. Want om 18u15 moesten we vertrekken naar een trouwfeest.

Ze heeft eerst lekker pannekoek gegeten. En daarna zijn ze onder hun drietjes gaan fietsten.

Na het fietsen heeft ze haar flesje in 2 keren zonder problemen opgedronken, 1 stuk bij Roel, en een stuk van het flesje bij moeke. Om 21u30 lag ze in haar bedje, en ze hebben haar niet meer gehoord tot 8u30. Flinke meid!

s’Morgens heeft ze dan nog wat gespeeld met Roel en vake, en om 10u30 was ik er al weer om haar op te halen. Voor iedereen voor herhaling vatbaar. Moeke was de volgend sleep-date al weer aan het plannen…

Advertenties

Geslaagd!

Ik ben geslaagd voor mijn avondopleiding!

Ik was heel tevreden, want ik had een beetje schrik na mijn black-out op mijn examen. Maar zo te zien heeft mijn eindwerk veel goed gemaakt, want ik ben uiteindelijk toch nog geslaagd met onderscheiding.

Zomers weekend

Toch zalig zo een zomers weekend, dat doet je nog meer verlangen naar een lekkere lange warme zomer.
Zaterdag heeft ons meidje de hele dag buiten gespeeld, en ook zondag was ze niet binnen te houden. We hebben als het ware weer buiten gekampeerd.
Zondag avond zijn we met moeke, vake, Roel en Cassandra nog een lekker ijsje gaan eten. En zelfs Emma heeft een ijsje mogen bestellen, een babyijsje.
Ze heeft er echt van genoten, en ze was ook heel braaf, een voorbeeldig kindje.
Daarna is iedereen nog even komen terrassen op ons terras, en toen was het weekend weer om. Veel te snel…

shoppen

Vandaag hebben we er nog eens een meidendagje van gemaakt.
We zijn onder ons drietjes (Moeke, Emma en ik) gaan shoppen in de M2 in Maasmechelen, dat was al weer veel te lang gelden.

Ik had mezelf (en Walter) beloofd om geen kleertjes te kopen voor Emma, want met wat ze nu al heeft komt ze nog 5 zomers toe zegt hij…

Dus dan heb ik me maar op andere dingen uitgeleefd, kleren voor mezelf, boekjes voor Emma, sandaaltjes voor Emma, een kralenketting en bijpassend armbandje voor Emma. Ik heb mijn hart toch in ieder geval kunnen ophalen.

Ze was ook weer zeer braaf, als ze maar kan shoppen en rond kijken dan hoor je haar niet, van wie zou ze dat hebben?

Examen

Na een rampzalige afronding van mijn eindwerk gaan we maar door met de reeks “alsof de duivel er mee speelt…”

Gisterenavond had ik dus mijn examen. Nu wordt Emma me van dinsdag op woensdag toch niet ziek zeker. De valse kroep.

Het kind had de hele tijd het gevoel dat ze stikte en schoot dan in volledige paniek wakker natuurlijk. Ik heb welgeteld, niet gelogen, de hele nacht 2 x een uurtje geslapen.

Ik stond dus op met een enorme houten kop s’morgens. En normaal was het plan om Emma de hele dag naar Alida te doen, zodat ik kon blokken voor mijn examen. Maar in haar staat ging dat dus niet.

Blokdag viel dus in het water. Ik heb dan toen Walter terug was wat kunnen blokken op onze slaapkamer, maar ik kon wel janken.
Terwijl Walter met Emma beneden was, hoorde ik haar geregeld wenen en heel zielig mamaaa roepen. Terwijl ik boven zat. Ik baalde enorm.

Om 21u30 was ik dan aan de beurt. Ik had een vraag die ik bijzonder goed kende, ongeveer de enige, en ik zei nog op voorhand, “ik hoop dat ik die vraag krijg”.

Nu zoekt de examinator een vraag voor me uit: natuurlijk die vraag. Maar dat had ik mijn duffe kop natuurlijk niet door. Ik had een volledige black out. Ik heb daar dan wat naast de kwestie zitten lullen, maar veel kreeg ik niet verteld. Ik was nog geen 2 minuten terug buiten, en ik kon ze weer van voor naar achter en van achter naar voor opzeggen. Is dat nu toch niet om van kappot te vallen!!! Ik heb er echt de hele nacht van wakker gelegen

Maar mijn verdediging van mijn eindwerk is toch wel heel goed gegaan, en ze gaven de indruk dat ze het ook heel goed vonden. Dus laten we hopen dat dat me er toch gaat door slepen. Het eindwerk gaat op 70% en de verdediging en de vraag op 30%.

We zullen moeten afwachten vrees ik…

Rokjes weer

Het is eindelijk weer rokjes weer. Ik heb zoveel mooie rokjes en kleedjes voor Emma.
Nu hoop ik verdorie toch maar dat het niet zo een flut zomer gaat worden als vorig jaar. Dan blijf ik hier zitten met al mijn rokjes en kleedjes.

Dus zodra het rokjes weer is, krijgt mijn meidje een rokje aan, ik vind haar dan echt om op te vreten…

Eindwerk

Het is alsof de duivel er mee speelt. Ik moest gisteren mijn eindwerk inleveren.
Ik had vrijdag en zondag nog voorzien om er nog een beetje aan te werken, en dan zou ik het zondagavond uit printen en maandag laten inbinden op mijn werk. En na mijn werk zou ik het gaan inleveren. Net op tijd allemaal dus.

Maar zoals de grote mensen me al jaren zeggen, “niet altijd alles op het laatste nippertje doen, je weet nooit wat gebeurd…” En lap, ik had het toch weer niet zitten zeker.

Vrijdag voelde ik me al de hele dag ellendig, niet veel meer kunnen doen dus, en s’avonds terwijl ik bij de kapster zat voelde ik me dood ellendig, en voelde ik dat ik koorts aan het maken was. Lap ik had het zitten.

Tegen dat ik thuis kwam was ik al tot niet veel meer in staat als gewoon op de zetel liggen.

Zaterdag was het plan om Emma naar mijn ouders te brengen, ik had s’morgens nog een afspraak bij de schoonheidsspecialite, en daarna zouden Walter en ik voor het eerst in maanden nog eens fijn onder ons tweetjes gaan winkelen. Maar na een slapeloze nacht met 40 ° koorts bleek al snel dat het uitje niet zou door gaan. Walter heeft Emma s’morgens evengoed naar mijn ouders gebracht, want ik was nog niet eens in staat om op te staan.
Ik heb dus de hele dag op de zetel gelegen met koorts.

Zondag het zelfde liedje, ik heb nog net genoeg energie gehad om mijn eindwerk in de staat zoals het was uit te printen en mezelf naar de auto te slepen om het eindwerk naar mijn collega te brengen (Walter reed). Ze zou het dan inbinden op ’t werk, en Walter gaat het dan op Erperheide halen maandag en doorbrengen naar Neerpelt.

Maandag ben ik dan toch maar naar de dokter geweest, conclusie, darmontsteking.

Aaaaah…. daarom zit ik al een gans weekend te kamperen op de wc. Nu wordt het duidelijk…

Dat was dus mijn weekend, een om heel snel te vergeten…