Gevallen

Gisteren is ons Emma zo hard gevallen, ocharme.

Ze was met Walter bij de kippen, ik was ondertussen de tafel aan het opruimen op het terras, want we hadden net gedaan met eten.

Even later hoor ik haar heel hard wenen. Maar dat gebeurd nogal eens, dus ik ging niet dadelijk kijken.

Maar even later komt Walter in paniek rennend naar me toe, met een wenende Emma onder zijn arm. Toen kreeg ik het ook even warm.

Wat was er nu gebeurd, het kind kan sinds kort zelf kleine trapjes nemen, dus gelijk de grote mensen en niet op de poep of al kruipend. Maar de trapjes aan ons terras zijn heel kleine trapjes. Maar aan de kippenwei is er ook een trapje, maar dat is veel hoger, dus ze misrekende zich en ze viel recht met haar kinnetje op een steen.

Nu kwam er ook bloed uit haar mondje, en daar was Walter zo van in paniek, hij dacht dat er een tand uit was of zo. Nu had ze gewoon op haar wang gebeten door het vallen ocharme, vandaar het bloed. Na half uurtje troosten en schoot hangen was bij haar het leed al weer geleden. Papa’s schuldgevoel is wat langer blijven hangen…

Advertenties

Ik ben het beu…

Ik ben die avondschool zo beu… Maar goed dat het maar een jaar is.

Ik heb het gevoel dat ik Emma hierdoor veel moet missen, en ze wordt me de laatste tijd veel te snel groot.

Op woensdagvond vertrek ik rond 17u40 en dan ben ik om 22u50 terug. Dus alleen die lessen, dat viel nog wel mee.

Maar nu ik zoveel tijd in mijn eindwerk en examen moet steken valt het toch allemaal tegen. Als Emma thuis is en wakker is dan wil ik me met haar bezig houden. Maar dat betekent dat ik gemiddeld tijdens het weekend en s’woensdagsmiddags 2.5 u per middag de tijd heb om aan mijn eindwerk te werken. Maar die tijd stak ik vroeger in het huishouden. Dus nu is het verdelen, waardoor ik constant het gevoel heb dat ik en mijn huishouden en mijn eindwerk te kort doe.

Daarom heb ik Emma al een paar woensdagen de hele dag bij de onthaalmoeder gelaten, maar dat is dan 16u30 voordat ze thuis komt met Walter. En dan heb ik dus nog een dikke uur samen met haar. Waarin we ook nog eens moeten eten.

Ik begin het dus echt kotsbeu te worden. Gelukkig zijn het nog maar 3 weken. Op 2 juni moet ik mijn eindwerk inleveren wat gelukkig bijna af is. En op 11 juni heb ik dan examen, en dan ben ik ervan af. Het zal een pak van mijn schouders zijn!

De eerste echte duidelijk papa

Emma is een koppig kind, dat is geen nieuws voor ons. Maar gisteren liet ze nog maar eens zeer duidelijk zien hoe koppig ze wel niet is.

We weten eigenlijk al een tijdje dat ze best wel mama en papa kan zeggen. We proberen haar dat dan ook constant te doen zeggen, maar hoe harder we vragen om het te zeggen hoe harder ze ons negeert.

En vandaag was ineens die reclame op tv van telenet waarbij de mama het kindje “mama” probeert te laten zeggen en waarop het kindje de papa op tv ziet en dan heel duidelijk 2 keren papa zegt. Daarop zegt Walter tegen Emma, kijk eens dat kindje is zo oud als u en kan ook papa zeggen. Daarop bedenkt Emma zich niet, en zegt super duidelijk, perfect gesproken “papa”…

Dus mevrouw zegt enkel papa en mama als ze dat zelf wil, en daar zullen we ons volledig bij moeten neerleggen…

Een terasje voor Emma

Ik had bij de blokker een tof terassetje zien staan voor Emma. En het leek me wel tof om dat te kopen, dan had ze ook bij haar huisje een klein terasje.

Ik heb nog even mijn overredingskracht bij Walter moeten gebruiken, maar toen hij zag hoe super schattig ze in die stoeltjes ging zitten was hij ook zo verkocht, dus de deal was snel in kannen en kruiken.

Eerste keer op de paardjesmolen

Vandaag was het Emma’s eerste kermis bezoek. Ik denk dat mama en papa in de eerste instantie enthousiaster waren dan zij zelf.

Maar nog voor het eerste ritje op de paardjesmolen gedaan was, was zij er ook 100% voor gewonnen.

Ze heeft ook nog eendje mogen vissen, dat vond ze zelfs nog plezanter…

Moederdag

Vorig jaar was Emmaatje nog een beetje klein.

Maar dit jaar heb ik van haar ook een tof cadeautje gekregen:

En van de papa heb ik een mooie schakelarmband van pandora gekregen. Emma had hem helpen kiezen…

Zo’n weekend wil ik wel altijd!

Weer zo een zalig weer dit weekend. En nu deden ze er nog een schepje bovenop…

Zaterdag hebben we dan maar meteen Emma haar nieuw zwembadje opgeblazen terwijl ze haar middagdutje deed. En gevuld met warm water.
Ze was natuurlijk meteen dol enthousiast toen ze het zwembadje zag staan.

Hier zijn enkele sfeerbeelden: