Mijn lichtpuntje

Gelukkig heb ik een enorm schattig meisje dat me wel kan doen lachen.

Ze wordt meer en meer kindje en minder baby. Ik vind het eigenlijk wel fijn zo.

Ze leert iedere dag bij en wordt schattiger met de dag.

Ze zwaait heel lief met haar handje als ik haar afzet bij de onthaalmoeder. Of als Walter haar in bedje stopt zwaait ze ook naar mij met haar handje.

En ze kan ook soms echt komen knuffelen , dan slaat ze haar handjes rond mijn nek en knuffelt ze me echt. Daar geniet ik toch zo van.

Eigenlijk moet ik eerlijk toegeven dat ze me volledig rond haar piepkleine vingertjes heeft gewonden…

Advertenties

Eén reactie

  1. Hallo

    Ik ben nu ook even op je blogkomen piepen. Heb je ook toegevoegd aan mijn blogroll.

    Wij wonen trouwens in Linde-Peer, maar zijn wel nog op zoek naar een definitieve thuisstek (en dat zal niet in Peer zijn)

    groetjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s