Aan elke slechte situatie zijn ook voordelen. Aangezien ik niet zo goed uit de voeten kan en ik me ondertussen behoorlijk verveel kan ik me dus goed bezig houden met Emma.

Zo hebben we vanmorgen al geschilderd, geprikt, gekleurd, geplakt en geknipt. Ik heb haar een staartje gemaakt aan haar pyjama broek zodat ze nu ook een staartje heeft zoals de paardjes. En ik heb haar heel veel zitten observeren tijdens het spelen. En dat is ook wel eens fijn om te doen.

Dit bericht is beveiligd met een wachtwoord. Geef je wachtwoord om het te lezen:

Wachtwoord:

Ze is af. Emma haar grote meisjeskamer. Het is dan toch roze geworden, ik ben gezwicht. Ze had het maar de hele tijd over haar prinsessenkamer, en tja, het is uiteindelijk toch ook haar kamertje hé.

Alles is af, ik moet alleen alles nog eens grondig met nat afvegen, we moeten nog gordijnen kopen, en over twee weken komt haar lattenbodem en matras. Nu hebben we maar eventjes haar bedje in haar grote bed gezet.

Ik heb er lang over gepiekerd hoe ik alles zou indelen, ik had er zelfs een heus plan van gemaakt. Maar nu dat alle meubeltjes er staan ben ik ook wel heel content. Het is heel knus, met echt 4 hoekjes, slapen, spelen, leren en kleden. En dat wilde ik ook bereiken. Want haar kamertje is vrij groot (4 op 4.5) en dat is niet gemakkelijk om het knus in te richten, maar nu is het wel echt knus en gezellig.

Tegen de langste muur staat nu een grote garderobekast van 3 meter (nr 1 op het plan):

Verder heeft ze dan nog een slaaphoek:

Dan heeft ze  nog een studeerhoek (zeer belangrijk ):

 

 

En dan heeft ze nog een speelhoekje:

Vandaag op de parking van ‘t werk loop ik naar mijn auto. Als ik er bijna ben druk ik op mijn afstandsbediening van de centrale vergrendeling. En ik hoor deuren open gaan. Tot zo ver geen enkel probleem. Alleen dat het geluid van een paar meter achter mij kwam.

Ik kijk eens goed naar de auto waarbij ik sta. En het is een donkergrijze, klopt, het is een ford, klopt ook, maar daar houd het dan op… Dat was dus niet mijn auto…

Ik heb eens heel snel om me heen gekeken of iemand me gezien had, en ben dan maar heel snel naar mijn eigen auto gespurt…

We hebben er niet zo’n aangename ervaring bij. Ik ging met Emma even naar de colruyt maar wilde daarvoor nog even bij de HEMA en de jbc binnen springen (die liggen bij de colruyt).

Voor we vertrokken is Emma nog even een plasje op haar potje gaan doen, ook al was ze volgens Walter er net op geweest.

We waren nog maar net uit de HEMA toen ze zei dat ze pipi moest doen. Help! En nergens een wc te zien natuurlijk. Ik ben dan met haar naar de JBC gelopen omdat ik daar toch moest zijn. Ik wist dat achteraan in de winkel een wc was dus ik liep met haar meteen naar achteren. Nu hing daar een papier op die wc, dat we de sleutel aan de kassa moesten gaan vragen. Shit, ik deponeerde Emma even bij de spelletjes en wilde naar voren schieten om die sleutel te gaan vragen.

Maar ik ben nog geen twee passen verder en ik hoor Emma achter me wenen. Damn, te laat. Er ligt een dikke plas aan haar voetjes, haar rokje is nat, haar legging is nat en haar schoenen zijn nat…

Ik daarop de hele winkel aan het afzoeken om iemand van het personeel te vinden, in de eerste instantie is er gewoon niemand te vinden. Uiteindelijk was de kassierster terug aan de kassa. Ik vroeg haar om even iemand te sturen, omdat Emma een pipi-accidentje heeft gehad.

De ergernis druipt van haar gezicht af, en ze zucht eens diep en roept via de micro iemand op voor de kinderafdeling. Ik ga terug naar Emma, en even later komt er een jobstudentje of een stagaireke op me afgelopen. Vlak voor ze bij me is, en ik haar om een doek kan vragen draait ze zich om en loopt terug naar de kassa en roept super geërgerd dat ze me niet kan vinden. Ik ergerde me ondertussen al dood. De kassierster stuurt haar terug, ondertussen naar mij aan het wijzen.

Ze komt bij me, en ik laat haar het plasje zien, zonder iets te zeggen schiet ze weg om ongeveer 5 minuten weg te blijven. Ondertussen stond ik daar nog altijd te houden met een natte Emma. Even later komt ze terug met een emmer en een doek. Ik zeg tegen haar dat ik wel zal opvegen. Maar ze bekeek me eens vies en begon zonder iets te zeggen de plas op te vegen. Ook toen ze klaar was zei ik merci tegen haar, maar buiten een boze blik kreeg ik geen reactie terug.

Ik ben Emma rap in de kleedhokjes gaan verlossen van haar natte spullen en heb haar maar snel de broek aan getrokken die ik even daarvoor in de HEMA gekocht had. Toen ik naar de kassa liep om een andere jeans broek te betalen die ik in de jbc wilde kopen (ik durfde niet naar buiten zonder iets te kopen) stonden ze daar met hun drieën net te roddelen over mij. Gezellig!

Tof, zo’n klantvriendelijk beleid Ik hoop dat hun (toekomstige) kindjes allemaal perfecte wezentjes zijn, en nooit een ongelukje hebben in de winkel…

Dit bericht is beveiligd met een wachtwoord. Geef je wachtwoord om het te lezen:

Wachtwoord:

Daarnet aan de schoolpoort. Een kindje van een klasje hoger dan Emma (dus waarschijnlijk rond de 4 à 5 jaar) vroeg aan haar mama of ze een pistolet mocht eten als ze thuis kwamen. Nee, zei de mama, want daar word je dik van!!!! Kunt ge dat nu geloven!!!! 4 jaar nog maar hé… En het was een kindje dat heel mager was, ze was helemaal niets te dik. En ge kunt uw kinderen natuurlijk beter de juiste voedingswaarden bij brengen, want sukkelen met overgewicht is niet fijn, dat weet ik als de beste. Maar je gaat toch ook niet tegen een 4-jarige zeggen dat ze dik wordt van een pistolet, terwijl er gewoon geen grammetje vet te zien was bij het kindje.

Ik had heel veel goesting om heel luid tegen Emma te zeggen, kom schat, we gaan naar huis, dan gooit mama een paar frikandellen in de frietketel, want daar krijg je een lekkere dikke poep van…

Maar ik heb me toch maar ingehouden, ik wil nu niet meteen de 2e week van Emma haar schoolcarrière bekend staan aan de schoolpoort als een bitch. Maar Emma heeft wel lekker een boterhammetje met speculoospasta gekregen, en als desert ook nog een chocolade eitje. Néh!

Toen ik haar vroeg of ze haar koek deze voormiddag lekker had opgegeten zei ze de hele tijd dat een hondje haar koek had opgegeten. Ze blijft vasthouden aan het verhaal, morgen toch eens vragen aan de juf. Misschien heeft dat uitgehongerd kindje die koek opgegeten.

Emma heeft vandaag haar klassymbooltje gekregen. Dat is ook iets waar ik naar uit keek.

En ze heeft de rups gekregen, tof!. Toen ik vanavond thuis kwam zag ik dat de juffrouw een plaatje van de rups aan haar valiesje had gehangen. Morgen moeten we dus haar jasje bij het plaatje van de rups hangen.

Zelf snapt ze het nog niet goed, dat vanaf nu haar klassymbooltje de rups is, en dat ze vanaf nu haar jasje bij het plaatje van de rups moet hangen. Maar dat komt nog wel. Morgen ga ik ze het plaatje van de rups laten kijken op de kapstok, en ik denk dat tegen dat we een paar weken verder zijn, ze het wel zal snappen.

Ik vind het hele schoolgebeuren wel geweldig. Ik ben heel content van het schooltje, fijn, klein en gemoedelijk. De klasinrichting is misschien niet allemaal even nieuw. Maar de juffen en de gemoedelijkheid van de school compenseert dat 200%.

Ik ben zo content dat ik Emma s’morgens in haar klasje kan droppen in plaats van ze achter te laten op de speelplaats, als ik de blogs van sommigen anderen lees, zie ik dat sommige van die allerkleinsten zich s’morgens verloren voelen op de grote speelplaats, en dat dan de traantje komen.

In Emma’s schooltje zitten ze zowiezo maar met een goeie 30 kindjes. En s’morgens worden alle kindjes fijn tot in de klasjes gebracht, mama of papa helpen nog even met het jasje uit te doen, en met het boekentasje weg te zetten. Daarna komt de juf om het kleutertje te begroeten en om even met mama of papa te babbelen als het nodig is. En dan worden we uitgezwaaid. Ik vind het heel fijn om zo naar ‘t werk te vertrekken.

Het is goed gegaan met Emma in het klasje vandaag.

Toen Walter en ik ze vanmiddag om 12u gingen afhalen kwamen ze samen met de juffen naar het poortje. Ze hadden allemaal een mooie ballon gekregen. Ze kwam heel fier naar ons toe gelopen. Volgens de juf was ze heel flink geweest, had niet geweend, fijn gespeeld, kwam netjes op tijd zeggen als ze pipi moest doen, en had samen met de andere kindjes haar koekje gegeten om 10u.

Ik heb getwijfeld of ik ze toch een uurtje in bed zou steken, maar aangezien ze het vanaf volgende week ook zonder middag dutje moet stellen besloot ik toch maar om het niet te doen. Ik heb ze dan op de zetel geïnstalleerd met een dvd-tje zodat ze wat kon uitrusten. En het ging goed, ze viel niet in slaap, kwam me af en toe wat vertellen, speelde ook met haar ander speelgoed.

Maar toen ik eten begon te maken rond 16u45 zat ze bij me in haar kleine zeteltje, en even later vond ik haar zo:

Ik denk dat er veel blog’s in blogland verschijnen vandaag met deze titel.

Maar hier is het (gelukkig) allemaal heel vlot verlopen. Deze nacht heeft ze wel van 3u tot 4u gespookt. Dat is al heel lang geleden dat ze dat nog gedaan heeft, en uitgerekend deze nacht, net als ik wil dat ze goed uitgerust is, doet ze dat nog eens. Of het te maken had met het vroege uur dat ze in bed zat (19u), of toch een beetje spanning overgenomen van ons. Ik weet het niet goed.

Deze morgen was ze dan ook even heel slecht gezind toen we haar om 7u30 gingen wakker maken. Maar 10 minuutjes later besefte ze dat ze vandaag naar school mocht, en er ook mocht blijven. Dus de bui was snel over.

Bij het naar binnen gaan van haar klasje werd ze verwelkomd door de juf. En begon ze eigenlijk meteen te spelen. Toen de juf ons had laten zien waar ze haar boekentasje en haar jasje kon hangen hebben we haar een dikke kus gegeven en zijn we snel vertrokken. Ze heeft ons nog met een grote smile uitgewuifd aan het raam, en is terug beginnen spelen. Ze had er dus totaal geen moeite mee. Gelukkig maar. Het hielp ook wel dat er (nog) geen enkel kindje aan het wenen was toen we daar kwamen.

En nu is onze kleine meid weer een klein beetje minder klein…