Ik erger me ieder jaar weer dood. Overal waar je langs komt gereden zie je al volop kerstversiering. En ik heb zelfs al eind oktober al kerstlampjes bij sommige huizen gezien.

Ik kan me daar dan toch zo in opjagen. Laat toch eerst Sinterklaas netjes passeren voordat alles uit de kast gehaald voor Kerstmis. Ik hou hier in ieder geval voet bij stuk. Er komt geen lampje of geen balletje te hangen voor 7 december…

Herinneren jullie je dit verhaal nog? Vanmorgen kwam ze dochterlief (en zoonlief zat ook in de auto) samen met haar hubbie met de auto naar ‘t school brengen, met alle twee een dikke stinkende sigaret in hun mond, de damp kwam net niet uit de auto gewaaid toen ze hun deur open deden…

De kinderen zullen dan wel mooi en mager zijn, maar daar ben je vet mee (goeie woordspeling hé…) als je longkanker krijgt omdat je ouders te lomp en te egoïstisch zijn om je kinderlongetjes te sparen van sigarettenrook.

We hebben er niet zo’n aangename ervaring bij. Ik ging met Emma even naar de colruyt maar wilde daarvoor nog even bij de HEMA en de jbc binnen springen (die liggen bij de colruyt).

Voor we vertrokken is Emma nog even een plasje op haar potje gaan doen, ook al was ze volgens Walter er net op geweest.

We waren nog maar net uit de HEMA toen ze zei dat ze pipi moest doen. Help! En nergens een wc te zien natuurlijk. Ik ben dan met haar naar de JBC gelopen omdat ik daar toch moest zijn. Ik wist dat achteraan in de winkel een wc was dus ik liep met haar meteen naar achteren. Nu hing daar een papier op die wc, dat we de sleutel aan de kassa moesten gaan vragen. Shit, ik deponeerde Emma even bij de spelletjes en wilde naar voren schieten om die sleutel te gaan vragen.

Maar ik ben nog geen twee passen verder en ik hoor Emma achter me wenen. Damn, te laat. Er ligt een dikke plas aan haar voetjes, haar rokje is nat, haar legging is nat en haar schoenen zijn nat…

Ik daarop de hele winkel aan het afzoeken om iemand van het personeel te vinden, in de eerste instantie is er gewoon niemand te vinden. Uiteindelijk was de kassierster terug aan de kassa. Ik vroeg haar om even iemand te sturen, omdat Emma een pipi-accidentje heeft gehad.

De ergernis druipt van haar gezicht af, en ze zucht eens diep en roept via de micro iemand op voor de kinderafdeling. Ik ga terug naar Emma, en even later komt er een jobstudentje of een stagaireke op me afgelopen. Vlak voor ze bij me is, en ik haar om een doek kan vragen draait ze zich om en loopt terug naar de kassa en roept super geërgerd dat ze me niet kan vinden. Ik ergerde me ondertussen al dood. De kassierster stuurt haar terug, ondertussen naar mij aan het wijzen.

Ze komt bij me, en ik laat haar het plasje zien, zonder iets te zeggen schiet ze weg om ongeveer 5 minuten weg te blijven. Ondertussen stond ik daar nog altijd te houden met een natte Emma. Even later komt ze terug met een emmer en een doek. Ik zeg tegen haar dat ik wel zal opvegen. Maar ze bekeek me eens vies en begon zonder iets te zeggen de plas op te vegen. Ook toen ze klaar was zei ik merci tegen haar, maar buiten een boze blik kreeg ik geen reactie terug.

Ik ben Emma rap in de kleedhokjes gaan verlossen van haar natte spullen en heb haar maar snel de broek aan getrokken die ik even daarvoor in de HEMA gekocht had. Toen ik naar de kassa liep om een andere jeans broek te betalen die ik in de jbc wilde kopen (ik durfde niet naar buiten zonder iets te kopen) stonden ze daar met hun drieën net te roddelen over mij. Gezellig!

Tof, zo’n klantvriendelijk beleid Ik hoop dat hun (toekomstige) kindjes allemaal perfecte wezentjes zijn, en nooit een ongelukje hebben in de winkel…

Daarnet aan de schoolpoort. Een kindje van een klasje hoger dan Emma (dus waarschijnlijk rond de 4 à 5 jaar) vroeg aan haar mama of ze een pistolet mocht eten als ze thuis kwamen. Nee, zei de mama, want daar word je dik van!!!! Kunt ge dat nu geloven!!!! 4 jaar nog maar hé… En het was een kindje dat heel mager was, ze was helemaal niets te dik. En ge kunt uw kinderen natuurlijk beter de juiste voedingswaarden bij brengen, want sukkelen met overgewicht is niet fijn, dat weet ik als de beste. Maar je gaat toch ook niet tegen een 4-jarige zeggen dat ze dik wordt van een pistolet, terwijl er gewoon geen grammetje vet te zien was bij het kindje.

Ik had heel veel goesting om heel luid tegen Emma te zeggen, kom schat, we gaan naar huis, dan gooit mama een paar frikandellen in de frietketel, want daar krijg je een lekkere dikke poep van…

Maar ik heb me toch maar ingehouden, ik wil nu niet meteen de 2e week van Emma haar schoolcarrière bekend staan aan de schoolpoort als een bitch. Maar Emma heeft wel lekker een boterhammetje met speculoospasta gekregen, en als desert ook nog een chocolade eitje. Néh!

Toen ik haar vroeg of ze haar koek deze voormiddag lekker had opgegeten zei ze de hele tijd dat een hondje haar koek had opgegeten. Ze blijft vasthouden aan het verhaal, morgen toch eens vragen aan de juf. Misschien heeft dat uitgehongerd kindje die koek opgegeten.

Volgens mij was het vandaag een vervloekte dag. Bij familie konijn was het al van datte. En hier ook.

Het begon s’morgens al bij het afzetten van Emma bij de onthaalmoeder. Ze gaat er nu ongeveer twee jaar. En de keren dat ze heeft geweend bij het afzetten kan ik op 1 hand tellen, maar gisteren weende ze dus. En dat breekt mijn hart dan in duizenden stukjes. Dat kan ik echt niet hebben, pinkt ondertussen nog een traantje weg. Ik hou mijn hart echt vast voor 1 september.

Verder had ik een rotdag op ‘t werk, geen zin, veel te warm, veel te moe…

Na het werk ging ik snel de colruyt in, ik moest honing hebben. Dat was het dus, een simpel potje honing. Niet meer en niet minder. Ik heb g*dvr een kwartier aan die kassa staan aanschuiven, ah ja, want ik heb het talent om altijd, maar dan ook altijd de langzaamste rij uit te kiezen. En ik ben altijd de hoffelijkste klant ter wereld, die mensen met 1 miezerig potje honing voor laat. Maar gisteren waren er dus geen hoffelijke mensen in de colruyt.

Toen ik thuiskwam trof ik Emma en Walter in de tuin aan. Ze liep lekker in haar blootje, want ze zat in haar zwembadje. Maar als ze haar zwembroekje aanheeft, dan glijd ze minder hard dan in haar blote poep, dus ze misrekende zich een beetje en sloeg achterover met haar kopje op de glijbaan. Het viel nog wel mee, ze was harder verschoten dan dat ze zich pijn had gedaan.

Om de dag dan nog even af te maken werd ze even later onder haar voetje gestoken door iets. We zagen iets wegvliegen, dus we zijn er zeker van dat het iets vliegends was. Maar we weten niet goed of het een wesp, een bij, of een horzel was. Even later was haar voetje flink opgezwollen. Maar ze had er niet echt last van. Ze wilde alleen niet meer op haar voetje steunen.

Kortom hier dus ook een baaldag gisteren…

Waar ik me dood aan kan ergeren is dat alle aanbiedingen van de grote ketens beginnen op een werkdag. Met andere woorden de mensen die moeten gaan werken grijpen er altijd langs.

Vandaag had ik het weer aan de hand. Vandaag kwam de collectie die Walter van Beirendonck voor JBC heeft ontwikkeld in de winkels. Ik moest normaal tot 12u werken. Ik ben al speciaal een half uur eerder gestopt om langs de JBC in Bree te rijden, want ik had een bepaald kleedje op het oog. En het was natuurlijk al uitverkocht. De winkel was nog geen 2 uur open.

Toen ik vroeg of er nog kleedjes achter hingen keek de verkoopster me aan alsof ik een koelomp mens was. En zei super arrogant (maar echt super uit de hoogte, haar neus stak ze zelfs in de lucht). Nee natuurlijk niet, van zo’n exclusieve collectie was er van ieder maatje maar 1 stuk.

Ik kookte van binnen, dat ze die aanbiedingen toch ook eens in het weekend uitbrengen, in plaats van midden in de week op een werkdag! 

Dit was het bewuste kleedje:

Ik maak me op ‘t moment echt serieus zorgen om Emma. Ik heb er al tranen voor gelaten zelfs.

Ze is de laatste zo slecht gezind, zeurt en weent om het minste.Ze slaapt heel onrustig, en vaak klaagt ze van pijn en ze wordt ook wenend wakker en zegt dan ook dat ze pijn heeft. Ik kan er niet goed uit opmaken of ze echt pijn heeft dan, of dat ze droomt dat iemand haar heeft pijn gedaan. Ze antwoord dan ook niet op mijn vragen waar ze pijn heeft.

Ze eet zeer slecht de laatste tijd. Buiten een potje fruitpap s’middags, een beetje boterham s’avonds en een klein beetje melk s’morgens en s’avonds eet ze niets. Zelfs de pasta wat het enige was dat ze bij ons at van warme maaltijd eet ze nauwelijks meer.

Bij de onthaalmoeder eet ze ook veel minder, maar toch nog iets beter als bij ons. Ik laat haar ook s’morgens niet zo vrolijk achter als anders. Echt wenen doet ze nog niet, maar we moeten haar wel echt paaien om braaf daar te blijven, en me niet wenend achterna te lopen.

Ik kan soms ook echt kwaad worden (uit frustratie) als ze haar flesje niet wil drinken, en dan heb ik er naderhand zo’n spijt van als ze me dan met zo’n beweend gezichtje aankijkt…

Ik ben me echt aan het afvragen of het de leeftijd is. Ze is nu ruim 25 maanden. Of dat er echt iets scheelt.

Hebben jullie tips, ervaringen of raadgevingen?

Ze zit er potverdorie vollebak in. En het valt met momenten niet echt mee. Dat ze af en toe een driftige huilbui kan krijgen, dat vind ik nog goed te doen. Maar als ze een hele voormiddag loopt te zeuren daar wordt ik serieus ambetant van!

Gelukkig heeft ze ook af en toe dagen waarop ze terug de oude Emma is, en dan is dat toch zo’n verademing. Dat het maar rap lente en zomer is, dan kan ze zich terug uitleven buiten, in plaats van de hele dag binnen ambetant te doen.

Allé, ik heb dan toch eindelijk iemand aan de lijn gehad van B. Wel weer 15 min moeten wachten, maar kom, het is toch een gratis nummer…

Wat blijkt nu, ze hebben helemaal niets geregistreerd staan!!! Dat hou je toch niet voor mogelijk. Maar goed, ik ben bijna 100% zeker dat we gaan overschakelen naar T. want ik ben het spuugzat. Alleen straks nog eens horen wat ‘t ventje er van zegt.

Voila, om 10u30 zat onderstaande mail in mijn inbox. Geen enkel moment waar ze spijt tonen dat ze een klant kwijt zijn, geen enkel excuus, geen enkel spoor van begrip… Ze zijn er zelfs in geslaagd om mijn naam fout te schrijven.

Beste mevrouw xxxxx,

Dank voor uw mail. De verzendkosten van de dubbele bestelling worden rechtgezet, dit zal te zien zijn op het eerstvolgende rekeninguittreksel.

Het tegoed moet via Cofidis aangevraagd worden om terug te betalen op uw rekening.

Wat betreft de teruggezonden trui, ik vermoed dat dit om de violine trui gaat, deze werd opnieuw verstuurd en wordt u een dezer dagen aangeboden.

De reclame aan uw adres wordt stopgezet.

Met vriendelijke groeten,
uw consulente,