Het is hier behoorlijk stil. Ik weet het…

Er is zo veel gaande op mijn werk, dingen die mij heel erg rechtstreeks treffen, dingen waar ik helemaal niet gelukkig mee ben. Daardoor hangen er zoveel spanningen dat het gewoon niet meer plezant is, en waardoor er bij mij en bij mijn collega’s al eens uitbarstingen zijn, waar ik dan ook weer niet gelukkig mee ben.
Collega’s gaan weg, collega’s komen er bij… Uren, veel uren, gaan weg, en werk, veel werk, komt er bij… Er zijn ook voordelen aan de situatie, maar nu is het even moeilijk om die voordelen te zien.

Dan ben ik ook nog bezig met ons kleine projectje.

En ik ben ook nog bezig met een projectje voor ons poppemieke. Hier langs staat een voor-foto. Let niet op de rotzooi, want het is Walter zijn werkhuis waar de nachtkastjes stonden, en daar moei ik me dus niet qua opruimen en poetsen. Er zijn twee van die nachtkastjes in het spel. Ik ben al een heel eind gevorderd met het projectje, en het ziet er allemaal fantastisch uit moet ik zelf zeggen. Ik ben er helemaal weg van!

Maar nu weet u dus waarom het hier zo doods is. Ik hoop dat ik zeer snel terug wat rust vind om hier wat meer te komen schrijven.