Voordat ik jullie een uitgebreid verslag geef van onze vakantie, heb ik nog wat achterstallige postjes.

Donderdag 6 augustus heeft Emma haar laatste dag bij de onthaalmoeder gedaan. Ze was er iets meer dan 2 jaar. Het was zoals te verwachten zeer emotioneel. Allé bij mij en Alida dan toch. Emma besefte er precies niet al te veel van.

Ik was een uurtje eerder gestopt zodat ik haar samen met Walter kon gaan afhalen. Ik had een practische Ikea doos gevuld met allerhande knutselmateriaal. Daarbij had ik een mooie foto van Emma afgeprint met op de achterkant een toepasselijk tekstje voor Alida en Inge*. Nog een doosje merciekes erbij en het cadeautje was compleet. Alida was er heel blij mee. Ze kon het alleen niet over haar hart verkrijgen om het gedichtje te lezen waar ik bij zat. Want dan ging ze het niet droog houden zei ze. Ze hield het zowiezo niet droog, en ik ook niet natuurlijk.

Met een brok in mijn keel die zo groot was als een appel hebben we afscheid genomen. Ik heb de hele avond toch een rot gevoel gehad. Ze was een pracht van een onthaalmoeder, en ik ga haar echt missen! Emma zal onder de vakanties wel eens af en toe bij haar gaan, om vake ook wat rust te gunnen, maar dat gaat toch niet het zelfde zijn…

Weer een mijlpaal, weer iets dat veranderd… Het gaat me toch allemaal veel te snel!

* Inge werkt sinds een paar maanden parttime bij Alida en houd zich wat met de grotere bezig, knutselen, en andere activiteiten.