Emma’s juf is haar grote heldin! En dat merk je goed hoor. Als Walter en ik aan tafel aan het babbelen zijn, en we spenderen wat te weinig aandacht aan haar. Dan roept ze “Nu iedereen mondjes dicht” of “Nu is Emma aan de beurt”.

En s’avonds voor ze gaat slapen begint ze te zingen “het is opruimtijd, het is opruimtijd…”

Ik zie bij velen vaak postjes met grappige uitspraken van hun spruiten. Emma heeft die ook wel, maar ik kan die gewoon niet onthouden.

Maar vandaag heb ik er eens eentje kunnen onthouden:

We zaten vanmorgen te eten, en ze zegt iets tegen mij met haar mond vol:
Emma: “mompel, mompel”
Ikke: “Ik versta je niet schat”
Emma: “mompel, mompel”
Ikke: “Ik versta echt niet wat je zegt hoor”
Emma (eindelijk haar mondje leeg): “Ikke ook niet…”

Hier kan ik toch zo boos over worden!!! En ik ben dan nog helemaal geen fan van Freija, maar zo komt het dus dat er nog altijd veel meer mannen in de politiek zitten dan vrouwen. Het beroep wordt door de bekrompenheid van de politieke wereld heel onaantrekkelijk gemaakt voor vrouwen. Datzelfde probleem zie je ook bij de topfuncties in een bedrijf…

En ik heb geen enkele ambitie in die richting, maar het maakt me kwaad dat een vrouw altijd schijnt te moeten kiezen tussen een gezin en haar job. Terwijl mannen dit probleem nooit hebben.

Vandaag hadden we een afspraak bij de tandarts (tandjesdokter in Emma’s taaltje). We hadden Emma ook meegenomen om naar haar tandjes te laten kijken.

Ik had er een beetje schrik voor, aangezien ze bij de gewone dokter altijd nogal hysterisch begon te schreeuwen als hij haar moest onderzoeken. Dat is nu wel al weer een klein jaartje geleden dat we nog bij de dokter geweest zijn, maar toch…

Ik had ter voorbereiding al eens met haar geoefend, en die tandjesdokter een beetje opgehemeld.

We komen daar dus toe, Emma loopt de praktijkkamer binnen alsof ze daar al 1000 keer geweest is. Geeft die dokter een handje. Kruipt helemaal zelf in die stoel, giechelt een beetje als de stoel omhoog gaat. Vind de lamp geweldig die de tandarts op haar gezichtje richt. En doet gewoon haar mondje open als de tandarts dat vraagt, doet als een hondje (tandjes opeen, maar lipjes open) als de dokter daar naar vraagt. En springt even later volledig goedgekeurd van de stoel.

Walter en ik stonden nog net niet met onze mond open te kijken. Wie had dat nu verwacht! Nodeloos te zeggen dat we dus apetrots zijn op haar…

We hebben weer wat overdreven… Ik wilde voor Emma dit jaar een speeltuigje van hout met een glijbaan. Je weet wel die houten dingen met een torentje met een glijbaan, en daar wat schommeltjes aan.

Nu hebben we 2ha bos in ons bezit vol met dennenbomen op. En Walter loopt al heel lang rond met het idee om het zelf te maken. Maar dan bedoel ik dus echt zelf te maken, niet gewoon hout gaan halen in een houthandel en dat dan zelf in elkaar zetten, nu echt naar de bos gaan, geschikte dennen omkappen en die op maat zagen en schaven… Goed gek, ik weet het, maar ik kon hem niet van het gedacht afbrengen. En na een kleine telling zie ik ook zo wel dat we ons ongeveer 1000 euro uitsparen, zelfs met  het zaagmachine dat Walter gekocht heeft eraf getrokken.

Goed de beslissing was dus gevallen, Walter zou het zelf gaan maken. Dat schept natuurlijk mogelijkheden, want ah ja, hout hebben we zat, uurloon hoeven we ook niet aan Walter te betalen. Dus kwam ik na wat denkwerk op het volgende ontwerp (tja, als ge mij een vinger geeft, dan pak ik een arm):

Op papier zag het er allemaal heel tof uit, in ‘t echt wat ik er nu van kan zien ook hoor. Maar het is nogal groot uitgevallen, om de foto is het geraamte van 1 toren al klaar en de balk waar de schommels aan komen hangen ook. Maar nu komt er langs de eerste toren nog een tweede te staan, en dan worden beide torens nog verbonden door een loopbrug van 3 meter. Dus ik vrees dat we een beetje overdreven hebben…

Dit bericht is beveiligd met een wachtwoord. Geef je wachtwoord om het te lezen:

Wachtwoord:

Dit jaar had Emmaatje ook een nieuwjaarsbrief om voor te lezen. Ze had ook een mooi kaarsenhoudertje geknutseld, en we kregen snel door dat het de bedoeling was om het kaarsje aan te steken bij het lezen van de brief.

We hadden haar al een paar keren horen oefenen, maar bij het begin van de kerstvakantie had ze haar briefje dan ook effectief bij. Ze heeft hem een aantal keren voor ons opgezegd, en hij ging als volgt:

Lieve mama, lieve papa,

als het klokje twaalf slaat,
tik tak tik tak in de maat
dan begint het nieuwe jaar
en heb ik mijn wensje klaar
gelukkig nieuwjaar!

van je kapoen Emma

Het was natuurlijk niet perfect uitgesproken, maar ze kon hem wel helemaal uit het hoofd, en het was super schattig!!!

Zoals op vele plaatsen hebben wij hier vandaag ook met volle teugen genoten van de sneeuw. Emma kon meteen haar nieuwe roze sneeuwbotjes en haar slee uit proberen.

Morgen wordt ons kleine aapje al 3 jaar. Vandaag was haar verjaardagsfeestje.

s’Morgens heeft ze van mij en Walter haar winkeltje al gekregen. Dat hebben we dus zelf gemaakt van een oud nachtkastje in combinatie met een keukentje van het andere nachtkastje. Ze was er heel blij mee, en begon meteen haar winkelwaar te scannen, en dingen om te roepen via de microfoon. Geweldig om te zien hoe het winkeltje haar beviel.

Verder heeft ze nog cadeautjes uitgepakt: van ons heeft ze nog een pony huis van my little pony gekregen, moeke had voor haar een scooter van my little pony op afstandsbediening bij en een kleurboek, en van Roel en Hilde kreeg ze een fietsstoeltje voor haar babypopje en een paar heel mooie (hoe kan het ook anders) roze sneeuwbotten. En ze hadden die middag ook nog de laatste slee kunnen bemachtigen in de speelgoedwinkel. Verder werd er ge-aperitiefd, gesmuld van het wokken (Emma frietjes met een frikandel) en werd haar prinsessencake opgegeten. Ze heeft met volle teugen genoten van het feestje.

s’Avonds toen ik haar in bed stopte zei ze toch “Emma is blij, mama”. En daar doet ge het dus voor hé…

Ik ben ook aan het bloemschikken geslagen, en tot mijn grote verbazing gaat het me wel goed af. Ik had gedacht dat al dat gepruts niets voor mij was, maar ik ben nu twee keren geweest, en ik vind het echt wel tof eigenlijk.

Deze twee bloemstukken heb ik al gemaakt, de eerste in oktober, en de tweede afgelopen donderdag.